Funzo kubwa la hadithi ya jogoo wa ajabu ni kwamba uaminifu na kutosheka ni nguzo muhimu za maisha. Tamaa ya haraka na wivu mara nyingi hupelekea mtu kupoteza hata kile kidogo alichokuwa nacho. Juma aliendelea kuishi kwa amani na jogoo wake, huku Bwana Tamaa akibaki na makovu ya nyuki kama kumbukumbu ya kosa lake.
Hapo zamani za kale, katika kijiji kimoja kilichoitwa mbali na milima ya kijani, kulikuwa na maskini mmoja aliyeitwa Juma. Juma alikuwa mzee mwenye roho ya upendo lakini hakuwa na mali yoyote isipokuwa kitalu kidogo cha mboga na nyumba ya nyasi. Siku moja, akiwa anatembea msituni kutafuta kuni, alimkuta jogoo mmoja mrembo sana ambaye hakuwa amewahi kumwona maishani mwake. Jogoo huyu alikuwa na manyoya ya rangi ya dhahabu na fedha, na macho yake yaling’aa kama vito vya thamani. hadithi ya jogoo wa ajabu
Juma aliamua kumbeba yule jogoo na kumpeleka nyumbani kwake. Lakini jambo la ajabu lilitokea mara tu walipofika nyumbani. Jogoo yule alianza kuzungumza kwa sauti ya binadamu! Alimwambia Juma kuwa yeye si jogoo wa kawaida, bali ni mjumbe wa bahati. Aliahidi kumfanya Juma kuwa tajiri mkubwa ikiwa tu Juma angemtunza kwa siri na kutomwambia mtu yeyote kuhusu uwezo wake wa kuzungumza. Funzo kubwa la hadithi ya jogoo wa ajabu
Hadi leo, wazee vijijini wanatumia simulizi hii kuwafundisha vijana kuwa mafanikio ya kweli yanatokana na subira na roho safi, na kwamba "mali ya haraka haina baraka." Hapo zamani za kale, katika kijiji kimoja kilichoitwa