Ang nobela ay nakasentro sa masalimuot na ugnayan ng mga pangunahing tauhan, na sina at Felipe , dalawang magkaibigang may magkaibang pananaw sa buhay.
Ito ang nagsilbing inspirasyon para sa mas malalaking akda tulad ng Banaag at Sikat na mas malalim na naghimay sa mga ideyang anarkismo at sosyalismo.
Ang nobelang ito ay unang inilathala noong sa pahayagang Ang Kaliwanagan . Muli itong lumabas sa pahayagang Ang Mithi noong 1908 at sa kalaunan ay naging bahagi ng koleksyong Nobela at Dulang Tagalog noong 1912. Isinulat ito sa gitna ng transisyon ng Pilipinas mula sa pananakop ng Espanya patungo sa pamumuno ng mga Amerikano, isang panahon kung saan ang mga manunulat ay aktibong gumagamit ng panitikan upang talakayin ang hustisya at pagbabago. Buod ng Kwento
Hindi lamang ito isang simpleng kwento ng pag-ibig. Tulad ng ibang gawa ni Santos, mayroon itong temang sosyalista . Tinatalakay nito ang agwat sa pagitan ng mayayaman at mahihirap, ang pakikibaka ng mga manggagawa, at ang pangangailangan para sa panlipunang hustisya.
Gaya ng ipinahihiwatig ng pamagat, ang "salawahang pag-ibig" ay tumutukoy sa pabagu-bago o hindi tapat na damdamin. Ipinapakita rito kung paano sinusubok ng kahirapan at katayuan sa lipunan ang katapatan ng isang tao sa kanyang minamahal.